باز روزی دیگر سپری گشت و به شب رسید-

باز روز دیگری سپری گشت

ومن یک روز دیگر را در حصرت امدن یار و به اغوش کشیدن او و در حصرت گرفتن دستان مهربانش

دستانی که جلا بخش روح و ارام بخش روانم می باشد  نشستم و نیامدنش را نظاره کردم

خداوندگارا 

تا کی ؟

 پس تا کی این درد فراق به وصال خود نزدیک خواهد گشت؟

من از به دوش کشیدن اینهمه غم تنهایی و دوری در دل خود خسته گشته ام

مگر طاقتم و توانم وصبرم به مانند ایوب توست .

بار اهی سه سال دوری و انتظار در حصرت دیدن یار ماندن ایا کم است 

دستانم دیگر سست گشته اند و لرزیدن را به جای تحمل هماره به پیش گرفته اند

پاههایم دیگر توان ایستادن بر سر قرار همیشگی ما را ندارد و بعد از چند ساعت ایستادن مجبور به نشستنم می کنند

میخواهم بدانم ایا با دیگر عشاق هم چنین کردی و بعد از مدتی دراز به همدیگر رساندیشان.

گر که چنین می کردی چرا در دل بعضیهاشان این همه سختی را که کشیده اند برای رسیدن به هم نکاشتی و از خاطرشان می بری 

و انها با وجود سختی بسیاری که کشیده اند دست به جدایی از هم می زنند

بار الهی جواب این همه   تنهایی را که خواهد داد می دانم نگو می دانم که خود نیز تنها هستی ولی تو صبری عظیم داری و من بنده تو هستم و نیاز به یک همدم و مونس دارم 

اگر این وصال باز هم به طول خواهد انجامید  به من 

بگو و بدانم که ایستادنهایم شب بیداریهایم و ا ته قلب دردو دلهایم با یار شیرین سخنم بیهوده نیست 

تا امیدی دیگر به این اقلام بدن بخشیده گردد

خداوندا نمی دانم تا کی و چه وقت ولی این را می توانم به تو قول دهم اگر تا پایان عمرم هم به طول انجامد در انتظار امدن یار زیبایم خواهم نشست

حتی به تنهایییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییی و منفردو تنها و تک. بدون  داشتم هیچ توقع و گذاشتن منتی بر دل یار

بار الهی ای عشق من نصببت به او  ر اکه  بدون ریاست و انتظار سه ساله ام را که بس با نا امیدی روزها را به شب رساندن و دست خالی برگشتنهایم را که خود دیده ای چقدر سخت است 

را به وصال خود نزدیک گردان  تا منهم بسان دیگران بگویم 

به ارزویم که رسیدن به یار دیرین است رسیده ام 

و از تو دگر هیچ نخواهیم جز سلامتی دیگرا عشاق و دیگر مردمان و خودمان>